Laatste nieuws
 
Deze site wordt steeds aangevuld met nieuws over de laatste ontwikkelingen.

Blijf de site dus regelmatig bezoeken voor het laatste nieuws!

Laatste Nieuws: De Koning wil niet meer antwoorden nu ik de spijker op zijn kop sla     


Mijn verhaal

Al meer dan 20 jaar word ik erg benadeeld en bedreigd door de Nederlandse Overheid. Op een manier die zo meedogenloos is dat het niet te geloven is als ik het niet kon bewijzen. Ik heb bewijzen te over maar niemand die er wat aan kan doen. Vele advocaten spreken er schande van maar durven niet in actie te komen. Een advocaat die er wat aan zou doen wordt geschrapt als advocaat en komt niet meer aan een baan, zo is mij verteld. De kosten voor zijn/haar hypotheek en zijn gezin kan hij/zij dan niet meer betalen. Dus men durft niet.

Wat is er gebeurd:

Begin 1991 werd ik opgelicht door een aantal witteboordcriminelen, welke zeer goede vriendjes hebben bij het O.M. en de rechtsmacht. Zeven jaar trachtte ik die personen voor de rechter te dagen, maar het lukte mij niet. Alle advocaten kwamen niet tot een rechtszaak. Een advocaat vertelde mij de reden. Hij zei door de Deken van Advocaten benaderd te zijn om hem op het hart te drukken de zaak niet voor de rechter te brengen. De advocaat heeft een andere baan gezocht, want zo zei hij letterlijk “Ik wil niet meer werken  in deze poel van verderf “ Hij heeft de advocatuur verlaten.  Hoewel ik geestelijk een sterk iemand ben – Ik was marinier en heb 35 jaar een succesvol eigen bedrijf geleid -  kon ik de dreigementen en intimidaties op een gegeven moment niet meer verwerken. Ik werd overspannen en deed rare dingen. Ik kreeg 4 maanden celstraf.  

Na mijn straf gebeurde er iets vreemds. Na 7 jaren alles gedaan te hebben om een advocaat te vinden voor een rechtszaak wat mij niet lukte werd mij nu een advocaat in de schoot geworpen. Een totaal onbekende advocaat uit Amsterdam, Mr Lietaert Peerbolte, ik woonde zelf in Eindhoven + 150 km ver weg, belde mij op en zei “Ik heb van Uw zaak gelezen in de krant en ik wil die zaak wel voor de rechter brengen” Wij maakten een afspraak en wij ontmoeten elkaar in een restaurant. Ik vond het vreemd dat de man zoveel van de zaak afwist. Hij kende veel details, iemand moet hem dat ingefluisterd hebben. Ik dacht, ik heb geen keuze. Hij was de enige die de zaak voor de rechter wilde brengen.

Inmiddels wist ik zelf meer van de wet, waarop hetgeen was voorgevallen getoetst zou moeten worden n.l. de Wet Effectenhandel kortweg W.E.H. en in het bijzonder artikel 4. Ik vroeg de betrokken advocaat of hij dat artikel W.E.H. art. 4 in het geding wilde brengen. Hij zei aarzelend en was verwonderd dat ik dat artikel kende, dat hij dat wel zou doen. Echter is daar nooit iets van gekomen. Op een gegeven moment organiseerde ik een etentje in een restaurant met twee extra getuigen en de advocaat. Wij waren met 4 man totaal. Een van de getuigen begon, zoals afgesproken, over het inbrengen van dat wetsartikel (klik hier voor W.E.H. art. 4 ) De advocaat liep boos weg zonder nog iets te zeggen en liet zijn zojuist geserveerde eten staan.  Ik kon en wilde niet met hem verder, maar ik had wel veel geluk. Ik vond kort daarna een advocate die het bedoelde wetsartikel wel wilde inbrengen. Uiteindelijk leidde dat tot niets. De rechters weigerden dat wetsartikel te controleren. Men wilde niet doen aan waarheidsvinding. De hooggeplaatste witteboordencriminelen werden door de rechters in bescherming genomen. Dit gedeelte was het civiel recht.

Ook strafrechtelijk werd er misdadig gewerkt door het O.M.

Omdat ik aangifte had gedaan van oplichting kwam ik terecht bij het OM. Ik legde de vinger precies op de zere plek. Bij wijze van spreken leverde ik het lijk, het moordwapen en de daders op een presenteerblad aan. Het O.M. handhaafde haar misdadig standpunt. Er zou niets strafrechtelijks gebeurd zijn. Ik startte een  z.g. art. 12 procedure uit het wetboek van strafvordering. Tot en met aan de Hoge Raad werd volgehouden dat er niets aan de hand was, alle schriftelijke bewijzen ten spijt.

De rechtspraak in Nederland is niets anders dan een tombola waar de prijzen vooraf al bekend zijn en de rechters, de tombolaspelers, bepalen zoals het hun goed uitkomt of hun wordt ingefluisterd. De regering heeft hiermee te maken.  

 Het waarom ik dat weet !!

Nadat het mij maar niet lukte de oplichters voor de rechter te krijgen zocht ik hulp bij de overheid. Ik schreef een brief aan de vaste Kamercommissie voor verzoekschriften. Daarop werd ik bezocht door een ambtenaar De heer Harm. Deze meneer heeft bij mij thuis mijn dossier over de kwestie bekeken en aantekeningen gemaakt. Toen hij mijn huis verliet deelde hij mede te bekijken wat hij voor mij kon doen. Nooit heb ik  nog iets van hem gehoord. Ik dacht hulp te krijgen maar had het paard van Troje in huis gehaald. De Heer Harm taxeerde het verkeerd. Op het moment van zijn bezoek wist ik van de juridische kant van de oplichting niet veel. Dat kon hij merken aan mijn uitlatingen en mijn dossier tot dan. Door eigen onderzoek ben ik later erachter gekomen hoe de vork precies aan de steel zat. De kwestie Harm voelde achteraf aan alsof ik met een medische kwaal naar de dokter ging die mij expres een verkeerd en zeer gevaarlijk medicijn had gegeven.   Graag wil ik U ook nog vertellen over de bedreigingen en de intimidaties. Om mij te ontmoedigen mijn activiteiten voort te zetten om mijn recht te krijgen zijn de meest misselijk  makende dingen tegen mij gebeurd. Het begon redelijk soft met telefonische bedreigingen later werd ik door de advocaat van de tegenpartij op zijn kantoor, ik was uitgenodigd voor een gesprek,  bedreigd met de dood als ik niet zou stoppen. Ook werd een detective ingeschakeld. De man kwam mij aan huis bedreigen met een vuistvuurwapen. Ik zou hem herkennen als ik hem zie. Zijn naam weet ik niet. Deze mensen geven geen visitekaartje af. De advocaat van de tegenpartij was zo brutaal om mij een rekening te sturen zijnde kosten privédetective. Hoe ver kan men gaan? Verder kreeg problemen met mijn bedrijf, omdat ik overal werd tegengewerkt. Uiteindelijk werd ik ziek (overspannen) en pleegde een misdrijf. Ik en mijn vrouw komen uit nette families dus mijn aanraking met justitie had als gevolg schaamte , onbegrip enz.

Vier maanden zat ik vast. Ik was 52 jaar altijd hard gewerkt en mijn bedrijf was op dat moment stuurloos. Ik werd in de gevangenis bedreigd door een psycholoog.  Deze man zou zorgen dat het met mij niet goed zou gaan als ik bleef vragen naar een rechtszaak. Ik moest beloven te stoppen met pogingen een rechtszaak aan te spannen.

Dezelfde psycholoog bewerkte ook mijn vrouw tijdens mijn gevangenschap. Zij moest maar van mij gaan echtscheiden, omdat ik een zeer gevaarlijk man zou zijn. Ik zou volgens de psycholoog een man zijn die bij een meningsverschil zomaar zou kunnen doden. Mijn vrouw raakte erg verward en ook overspannen. Toen de psycholoog bij mijn vrouw niet slaagde  in zijn opzet maakte hij het nog bonter. Hij nam contact op met mijn huisarts en maakte de man wat wijs. De huisarts die de affaire  op afstand al lange tijd kende en ons zeer goed hielp spande hij voor zijn karretje. De psycholoog zei tegen de huisarts dat hij zijn bevindingen over mij met collega-psychologen en psychiaters had besproken en dat zij tezamen hadden besloten dat het beter zou zijn dat ik zou worden opgenomen in een psychiatrische inrichting. De huisarts moest proberen mijn vrouw te bewegen om in samenwerking met de psycholoog en de  huisarts mij z.g. vrijwillig te laten opnemen in een psychiatrische inrichting. Mijn vrouw moest daarvoor tekenen. Zij gebruikte wel zware medicijnen voor kalmering , maar was toch zo verstandig om niet te tekenen. Dit is toch de smerigheid ten top. Deze truc wordt meer toegepast. Via medicatie maakt men een zombie van de betrokkene. Ik verzin dit niet, daar zijn voorbeelden van.

Men had nog meer peilen op de boog. Ik had een boerderij met erf gekocht. Er was veel op te knappen en te verbouwen. Met hulp van derden had ik in een half jaar alles klaar. Ongeveer 14 dagen voordat ik in die boerderij zou gaan wonen brandde het geheel tot de grond af. Omdat ik het huis wat ik tot dan bewoonde moest verlaten, omdat ik daarvoor getekend had stond ik op straat zonder onderdak.   De brand vond ik raadselachtig omdat de laatste  maanden daarvoor er altijd  iemand was tot + 10.00 uur s’avonds om alles tijdig klaar te hebben voor de verhuizing. Juist +  2.00 uur s’nachts werd de brand gemeld bij de Politie of de Brandweer, dat weet ik niet.  

 Er zat nog meer ellende in de pijplijn.  

Om opnieuw te bouwen moest ik van de Gemeente een bouwtekening laten maken. Dat heb ik gedaan en ingestuurd naar de Gemeente voor een bouwaanvraag. Later kreeg ik een vergunning maar op voorwaarden. Ik moest de boerderij verder van de weg bouwen en op de plaats waar de boerderij moest komen staan  stond een grote schuur waar vroeger koeien, paarden, landbouwgereedschap en voer voor de dieren voor in de winter werd opgeslagen. Een grote schuur dus.

Volgens de Gemeente had haar eis te maken met toen een 30 jaar oud plan wat nooit is uitgevoerd en ook nooit meer uitgevoerd zou worden. Toch moest ik mij aan de eis van de Gemeente houden. Mijn architect vond het ook maar een vreemde eis van de Gemeente. Het gevolg was dat ik de schuur moest afbreken om het huis te kunnen bouwen. Ik had er flink de pest in wat er allemaal gebeurde.

 Volgens de Gemeente moest ik mijn schuur maar verplaatsen. Nadat ik nog van alles had geprobeerd, nam ik het besluit de schuur dan toch maar te verplaatsen. Ik had geen keuze. De rechtszaak tegen mijn oplichters was ondertussen in volle gang. Eerst wilde ik een nieuwe schuur bouwen zodat ik de in de schuur geplaatste spullen niet buiten hoefde te zetten. Ik startte de bouw en werd regelmatig zoals normaal door een bouwcontroleur bezocht. Tijdens de bouw vroeg de controleur of ik het dak van de schuur wat zou willen aanpassen, Want zo zei hij; de te bouwen boerderij , waar de Gemeente vergunning voor heeft gegeven, zal een ander dak krijgen dan de oude schuur heeft. Als je nu op de nieuwe schuur ook zo’n dak maakt als op de boerderij dan heb je meer eenheid. De man had daar wel gelijk in. Ook ik had een verzoek aan hem nu het dak dan toch aangepast moest worden. De man zei tegen mij dat hij de aanpassing op kantoor zou bespreken en in een volgend bezoek het besluit zou meedelen. Hij kwam na enkele weken terug en zei dat het akkoord was. We hadden een prima verstandhouding, zo dronk hij wel eens een kop koffie mee bij een bezoek. Wel moest ik nog een bouwtekening laten maken omdat het dak anders was. Dat is natuurlijk wel redelijk. We zijn ongeveer 8 maanden aan het bouwen geweest aan de schuur. Ongeveer 8 keer ben ik bezocht door de controleur. De bouw was klaar en het gedonder begon. Men beweerde dat de totale bouw anders en groter was. Ik dacht wat een onzin en belde de advocaat die ook de zaak in die oplichtingaffaire verzorgde. Mijn advocaat stelde de Gemeente voor om gezamenlijk ter plekke de twee schuren op te meten met de tekening bij de hand. De schuren stonden toen nog naast elkaar. De Gemeente weigerde te komen meten.

Mijn advocaat had de Gemeente medegedeeld dat zij voor mij optrad betreft de schuur. Een tijdlang gebeurde er niets meer. De twee schuren hebben ongeveer 7 maanden lang naast elkaar gestaan. Ik belde mijn advocaat of zij nog iets gehoord had van de Gemeente. Zij antwoordde niets meer te hebben gehoord. Het was ook flauwekul wat de Gemeente heeft beweerd zei ze. De Gemeente speelde heel subtiel een gemeen spelletje. Had ik dat toen maar aangevoeld.

Na 7 maanden brak ik de oude schuur af en begon aan de bouw van de boerderij die daar moest komen staan.

Ik was goed en wel aan de gang of de Gemeente begon weer. Men stuurde mij een brief, een dwangbevel, waarin stond dat ik de nieuwe schuur moest afbreken. Natuurlijk belde ik meteen mijn advocaat op. Zij reageerde heel verbaasd. Dat kan toch niet waar zijn zo zei ze. Ik faxte de brief meteen aan haar door. Zij heeft nog van alles gedaan om de Gemeente tot redelijkheid te bewegen. Niets hielp. Zij deelde de Gemeente  mede dat ze zelfs waren uitgenodigd om te komen meten toen de schuren nog langs elkaar stonden. De Gemeente bleef bij haar standpunt. Er restte mij enkel nog een gerechtelijke procedure. De rechter stelde dat de schuur mocht blijven staan. Echter moest ik het dak in de staat brengen zoals het bij de oude schuur was geweest. Ik kon niet bewijzen dat de verandering op verzoek van de Gemeente zelf was geweest. Ik had verzuimd dat op schrift te zetten. Naderhand heb ik mezelf verweten dat ik er niet over nagedacht heb dat de Gemeente een onbetrouwbare partij zou kunnen zijn. Na de uitspraak van de rechter hoorde ik lange tijd niets meer van de Gemeente. Na + anderhalf jaar kreeg ik plotseling een brief van de gemeente. Men deelde mij mede  “letterlijk” dat de schuur “gedeeltelijk”afgebroken moest worden en wel binnen 14 dagen anders zou de Gemeente het zelf komen doen. Het was voor mij onmogelijk om dat zelf te doen  met zo’n groot dak. Een aannemer kon ik op deze korte termijn niet vinden. Ik deelde de gemeente dat mede. Vanaf het moment van aanschrijving en de afbraak. In die 14 dagen is met de Gemeente overleg geweest.

Na 14 dagen kwam de gemeente met een afvaardiging zo groot alsof het leek dat de Nederlandse Bank was overvallen. In plaats van alleen het dak, brak men alles af. Mijn collectie oldtimers is meegenomen en verkocht. Ook alle verdere kostbare spullen  zijn meegenomen. Er moest een rechtszaak volgen. Uiteindelijk was ik alles kwijt. De totale schuur, de kostbare inhoud.

De rechters in Nederland vonden alles prima wat de Gemeente en de overheid hadden misdaan.

Eind conclusie:

Het begon in 1991 met een oplichting.

Alles is gedaan door de overheid om mij financieel en geestelijk ten gronde te richten, omdat ik een rechtszaak wilde beginnen tegen de oplichters en later doorzette.

Met mijn advocate besprak ik het gedrag van de rechtsmacht en het OM. Zij was  daar heel duidelijk over en zei letterlijk “Pure corruptie”.

Zij heeft daar een verslag van gemaakt met wel iets andere bewoording, maar het komt op hetzelfde neer.

Wat is een criminele organisatie?

Toelichting

Dat zijn een aantal personen die zich bezig houden met criminele zaken en dat doen in georganiseerd verband. De toelichting is precies wat een aantal machthebbers in Nederland doen.   U zult begrijpen dat ik de hoop heb moeten opgeven om in Nederland een eerlijke rechtsgang te kunnen krijgen. Zelfs bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM)  in Straatsburg (Frankrijk) heeft Nederland haar tentakels. Het Hof heeft een indrukwekkende naam maar doet deze geen eer aan.

Het EHRM doet de kwestie af met een briefje wat nogal vragen oproept. ( klik hier voor beslissing EHRM )

Er is nog een mogelijkheid om de misdragingen van de Nederlandse overheid juridisch aan te vechten.

De mogelijkheid bestaat om Nederland te dagvaarden voor het Gerecht van de Europese Unie in Luxemburg. Echter is het nodig dat het geding (de rechtszaak) geleid wordt door een advocaat.  En daar zit het probleem. Diverse advocaten heb ik gevraagd om mij bij te staan, maar niemand durft het aan. De laakbare zaken van de rechtsmacht, het OM en de Overheid worden dan immers het onderwerp van de rechtszaak.
En dan nog de vraag:
Gaat het dan – wel – eerlijk.

Wat hier heb benoemd is niet alles wat mij is aangedaan. Ter intimidatie waren er bijvoorbeeld een reeks beslagleggingen op van alles en nog wat.

Waar het allemaal om gaat:
W.E.H.  art. 4  dat is van belang in deze kwestie.
Diverse rechters, tot en met de Hoge Raad der Nederlanden weigeren deze wet toe te passen, men besteed er zelfs geen woorden aan, niet schriftelijk en niet mondeling, dit alles na mijn uitdrukkelijk verzoek de wet toe te passen.

Ik weet waarom:
Zelf heb ik punt voor punt alles gecontroleerd. Aan geen enkele verplichting heeft men zich gehouden. Men heeft gestolen, opgelicht en valsheid in geschrifte gepleegd. Dan is het wel makkelijk dat de rechters dat niet willen zien. Pure corruptie!!!

Veel politici die de wetten bedenken en er op zouden moeten toezien of de wetten wel functioneren heb ik geïnformeerd van wat mij is overkomen. Niemand kan of wil mij helpen. Steeds is het smoesje; Wij doen niets in individuele zaken. Dit nadat er steeds meer bekend wordt dat rechters zich misdragen. Ik zeg: Politici U moet het wel “willen” zien. Ik heb sterk de indruk dat men het zo wel goed vindt.

Ik maak U bekend:  dat tussen de machthebbers in Nederland een criminele organisatie zich bezig houd met smerige zaakjes. Ik zal er buiten deze zaak nog twéé noemen. Google de naam Fred Spijkers en de Fam. Poot van de schiphol affaire  maar eens dan weet U genoeg. Men kan een bijna oneindige lijst maken van personen die op een misselijkmakende wijze zijn behandeld.

Ik vraag:
Controleer wat ik beweer. U zelf kunt heel simpel achterhalen dat rechters, officieren van Justitie en overheidsdienaren zich ernstig hebben misdragen en dat ik geen onzin vertel. Er komen steeds meer misdragingen van rechters aan het licht ook in andere zaken. Hoeveel de slachtoffers daarvan te lijden hebben wordt voor lief genomen. Wanneer iemand door deze ellende geestelijk in problemen komt heeft men de psychiatrische inrichting, T.B.S., kliniek of de gevangenisdeuren wagenwijd open staan. De medicijnen doen de rest.

Dan volgt er negatieve informatie in de media over de betrokkene, deze zou op een of andere manier gestoord zijn. Dit alles om de bevolking te misleiden en het “geval” is weer opgelost voor de criminelen bij de overheid. Zeker zijn er ook integere ambtenaren, maar deze hebben kennelijk geen macht.

Een aantal personen vonden het kennelijk wel oké dat een criminele organisatie van genoemd niveau  – rechter, officier van justitie enz. – hun misdadig werk deden/doen. Met deze bekendheid aan het publiek zal de maatschappelijke verloedering weer ernstiger vormen aannemen. Wie is dan weer de kwade pier ?  Juist de boodschapper en de veroorzakers van de ellende gaan weer vrijuit. Dit is het effect van misbruik van macht bij Justitie en verdere Overheid.

Ik voorspel u;  Dit is gaat ernstige vormen aannemen.

Mijn ervaringen in deze kwestie heeft mijn gedachten over de machtsdragers ongunstig beïnvloed.